Φεβρουαρίου 21, 2024

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Μαριάννα Ρόμπολα: « Όταν χάσεις τη μαμά σου...»

 

 

Από την πρώτη στιγμή η μητέρα είναι δίπλα στο παιδί της και του μαθαίνει όλα όσα θα χρειαστεί στη ζωή του.

Πώς, λοιπόν, θα παραμείνεις ίδια/ος όταν την χάσεις;

Όταν χάσεις τη μαμά σου, ποιός θα νοιάζεται για σένα με τον ίδιο τρόπο που το έκανε εκείνη?

Όταν χάσεις τη μητέρα σου, θα αλλάξεις.

Σαν εκείνη ποιός θα σε ρωτάει δύο φορές την ημέρα αν έχεις φάει?

Όταν  είσαι νευρικός και απαντήσεις άσχημα σε κάποιον, τότε θα πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη, ενώ εκείνη θα σε καταλάβαινε και θα σου έλεγε ότι σε αγαπούσε ακόμα και με τον χαρακτήρα σου, αλλά οι άλλοι όχι.

Ποιος θα σε κοιτάξει στα μάτια, όπως εκείνη για να δει αν είσαι αναστατωμένος ή γαλήνιος?

Απλά θέλω να καταλάβεις ότι κανείς δεν θα σε αγαπήσει όπως αγαπά τον εαυτό του, περισσότερο από τον εαυτό του.

Όταν χάσεις τη μητέρα σου Θα την νιώσεις κοντά σου στις πιο άκυρες στιγμές.

Όταν χάσεις τη μητέρα σου  Θα  ακούσεις τη φωνή της στις στιγμές της καθημερινότητας, όχι δεν τα χάνεις, μη φοβάσαι.

Όταν χάσεις τη μαμά σου, χάνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου.

Όταν χάσεις τη μητέρα σου, ο κόσμος σου θα αλλάξει.

Όταν χάσεις τη μητέρα σου, είναι εντάξει να μην είσαι καλά. Πάρε το χρόνο σου να πενθήσεις, να βιώσεις την απώλεια. Το  πένθος είναι διά βίου και περίπλοκο, ωστόσο αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.

Όταν χάσεις τη μητέρα σου ενώ είσαι κι εσύ μητέρα είναι ακόμη πιο δύσκολο!

Η μητέρα σου σε αγαπούσε και ήθελε μόνο την ευτυχία σου!

 

 

Αν την έχεις χάσει ξέρεις πολύ καλά τι είναι για σένα να τη θυμάσαι, με τα λάθη και τα σωστά της. Τέλεια μάνα δεν υπάρχει. Θα κάνεις και εσύ τα δικά σου λάθη ως μάνα, άν δεν είσαι ακόμη, στο εύχομαι στο σωστό για σένα χρόνο, θα σου πω το γνωστό: ‘όταν γίνεις μάνα θα καταλάβεις τη μάνα σου...’.

Όσο την έχεις δίπλα σου, είτε κοντά είτε με μερικά χιλιόμετρα απόσταση (τα χιλιόμετρα δε χωρίζουν ούτε οριοθετούν τα συναισθήματα) ρώτα την πολλά πράγματα, μίλα της, πήγαινε μαζί της για φαγητό, βγες από τον εαυτό σου και τους κλειστούς τοίχους του σπιτιού και της καρδιάς σου και θυμίσου το μικρό παιδί μέσα σου, το οποίο αποζητά τη μαμά του. Αν είναι σε κάποιο ίδρυμα να την επισκέπτεσαι συχνά, ακόμα και αν δε σε θυμάται, δεν πειράζει, θυμάσαι εσύ και αυτό φτάνει. Αισθάνεται όμως ακόμα και τώρα, αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα σου. Μην της θυμώνεις και μην της φωνάζεις αν σου λέει το ίδιο πράγμα 100 φορές, αν συχνά σου ζητά επισκέψεις σε γιατρούς καθώς κάθε τόσο επινοεί μια αρρώστια και σου απαριθμεί όλο τον τόμο της παθολογίας σαν  κατα φαντασίαν ασθενής. Ξέρω μεγαλώνει, μεγαλώνεις και συ και έχεις τα δικά σου και τα δίκια σου. Σε καταλαβαίνω απόλυτα.

Η καρδιά κάθε μάνας χτυπά για την οικογένειά της. Το έργο μιας μητέρας είναι συνήθως σιωπηλό, απαρατήρητο. Η μητέρα σου λειτουργούσε σαν κόλλα που κολλούσε όλη την οικογένεια, για να είναι ενωμένη ή όχι και μπορεί να μην έχεις κάτι καλό να θυμάσαι ή να μη θες να θυμάσαι, δεν πειράζει, είναι λογικό και ανθρώπινο. Σημασία έχει πως σε έκανε να νιώθεις και όχι τι θυμάσαι.

 

 

Μαριάννα Ρόμπολα

Φιλόλογος - Πιστοποιημένη Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων