Μιλάμε γι’ αυτούς τους κυρίους και τις κυρίες, με τις λευκές και πράσινες μπλούζες που κάποιοι τους παρομοιάζουν  με αγγέλους, είναι σωτήρες πολλών ανθρώπων, οι ίδιοι κρατούν χαμηλό προφίλ, αμφισβητούν τίτλους και χαρακτηρισμούς μη γήινους.

Έχω πολλούς φίλους από αυτούς τους συμπονώ και συμμερίζομαι σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνάμε όλοι.

Όμως όχι δεν θέλω να μιλήσω μόνο γι’ αυτούς, οι ήρωες σε αυτή την μάχη είναι πολλοί, είναι άνθρωποι που μπορεί και να τους ξέρετε μπορεί όμως και όχι.

Το ξέρετε ότι σε ένα νοσοκομείο βασικός παράγοντας δεν είναι μόνο ένας γιατρός οποιασδήποτε ειδικότητας; Είναι οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι, είναι η κυρία που καθαρίζει όλους τους χώρους του νοσοκομείου, είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν στην κουζίνα, είναι οι όσοι δουλεύουν στο τηλεφωνικό κέντρο των ασθενοφόρων, είναι αυτοί που οδηγούν και συνοδεύουν τα ασθενοφόρα με τους ασθενείς, είναι ο εργαζόμενος του κυλικείου και είμαι σίγουρη ότι κάποιον θα έχω ξεχάσει.

Δεν μπορώ να ξεχάσω τον συντονιστή των νοσοκομείων, είναι ο Διοικητής κάθε νοσοκομείου κι εγώ έχω ένα τέτοιο φίλο και θέλω να του πω ένα τεράστιο Μπράβο και ένα μεγάλο Ευχαριστώ Πάνο.

Ξέρετε όμως δεν είναι μόνο ήρωες, οι άνθρωποι των νοσοκομείων είναι και άλλοι.

Είναι η φίλη μου η Ρενέ, Η Μαρία, η Βασιλική, ο Σπύρος οι φαρμακοποιοί όλοι που βρίσκονται δίπλα μας ανα πάσα στιγμή όπως και τώρα..

Είναι και κάποιοι άλλοι με στολές, που κινδυνεύουν και αυτοί, αναφέρομαι στους αστυνομικούς, στους πυροσβέστες,στην αεροπορία, στο στρατό και στο λιμενικό,  που ριψοκινδυνεύουν την ζωή τους για να μας προστατεύσου και να μας σώζουν, το κάνουν πάντα αλλά και τώρα το κάνουν εις διπλούν.

Ξέρετε όμως δεν είναι μόνο αυτοί είναι και κάτι άλλα παιδιά που αυτές τις ημέρες υποφέρουν, δουλεύουν κάθε μέρα ακόμη και Κυριακές πλέον κ κινδυνεύουν και αυτοί για να μην μας λείψει τίποτα.. είναι οι εργαζόμενοι των σουπερ μάρκετ βάζουν σε κίνδυνο την ίδια τους την ζωή αλλά και των δικών τους ανθρώπων μιας και συναναστρέφονται καθημερινά με πολλών λογιών ανθρώπους και να ξέρετε αξίζουν σεβασμό και έχω πολλούς τέτοιους φίλους την Βάσω που είναι μακριά από τους δικούς της για να μην τους μεταφέρει τίποτα, την Άντυ που επιστρέφει στο σπίτι της στα δυο της παιδιά με αγωνία μην μεταφέρει τον ιό, η Αναστασία, ο Γιώργος, ο Σπύρος, η Έφη.

Είναι και ο φίλος μου ο Βασίλης που δουλεύει ντελίβερι για εσάς, είναι οι φίλοι μου από τα βενζινάδικα και οι άνθρωποι από τα περίπτερα, είναι η ίδια μου η μάνα και ο θείος μου που πουλάνε εφημερίδες, είναι ο ίδιος μου αδερφός και μια μεγάλη ομάδα που βρίσκονται στον πλευρό των άστεγων και άπορων ανθρώπων, ο φίλος μου ο Γιώργος που οδηγεί ταξί, η καλύτερη μου φίλη η Μαρία που δούλευε σαν σερβιτόρα για να ζήσει, είναι μόνη της και τώρα δεν έχει δουλειά.

Είναι ο φίλος μου ο Ανδρέας και η Κατερίνα που παλεύουν με τις φοβίες και τις Ερινύες τους.. Μπορεί και να καταλαβαίνεις, μπορεί και όχι αυτοί οι άνθρωποι δεν αντέχουν την μοναξιά την κλεισούρα, μας χρειάζονται.. αλλά αξίζουν πολλά μπράβο γιατί τηρούν τις οδηγίες.

Είναι οι μανάδες αυτές που προσπαθούν να κρατήσουν υγιεί ψυχικά και σωματικά τα παιδιά τους.. οι πατεράδες που κάνουν δουλειές απαραίτητες στην δύσκολή περίοδο που διανύουμε..  

Οι δημοσιογράφοι που μένουν στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης. Τα παιδιά που δουλεύουν στα διόδια… και είναι και άλλοι και άλλοι όμως δεν τους ξεχνάω εσκεμμένα..

Έχετε καταλάβει ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε μια αλυσίδα και είμαστε όλοι οι κρίκοι ενωμένοι και πρέπει να παραμείνουμε δεμένοι για το καλό όλων μας ώστε να μην υπάρξει κενό για να καταφέρουμε να μείνουμε όλοι εδώ, μαζί ενωμένοι να λέμε καλημέρα αλλά και καληνύχτα..

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο στο καθένα μας ξεχωριστά και να θυμάστε ευπαθείς ομάδες δεν είναι μόνο ο παππούς και η γιαγιά αλλά και ένας δικός σας άνθρωπος με κάποια ασθένεια που δεν είναι υποχρεωμένος να σας ενημερώσει.. είμαστε όλοι μέχρι να αποδειχτεί ότι δεν είμαστε ευπαθείς ομάδες….   

Μείνετε ενωμένοι στηρίξτε ο ένας τον άλλον και όσους σας έχουν ανάγκη.

Βραχά Δήμητρα