Αυγούστου 16, 2022

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Image

Φωτεινή Τσιτσώνη-Καβάγια: Μεταξύ Θάλασσας και Ουρανού

 

Καλοκαίρι, Θεού χαρά! Μήνας Ιούλιος, η καρδιά του καλοκαιριού, του ελληνικού καλοκαιριού. Και το ελληνικό τοπίο, ένας παράδεισος από άκρου εις άκρον, που, η ποικιλία του είναι μοναδική!

Σκηνικό κινηματογραφικό! Αντιθέσεις ξεχωριστές Βουνίσιες καλλονές, γαλάζιες δαντελωτές ακτές, επίγειος και υπόγειος πλούτος, πολιτείες μικρές και μεγάλες, μνημεία, που άφησαν στο διάβα τους ανθρώπινοι πολιτισμοί και διηγιούνται τις δικές τους ιστορίες.

Ανατολή πρωινή, θεσπέσια, και δύση μαγευτική, μέσα στων νερών την αχλύ, και των βουνών το πράσινο, τοπία μαγικά, χλωρίδα και πανίδα ποικιλόμορφη της χώρας μας. Υγροβιότοποι της πατρίδας μας σημαντικοί, κατοικία και καταφύγιο χιλιάδων πουλιών και άλλων ζωικών οργανισμών, βιότοποι, που έγιναν και γίνονται στην πορεία του χρόνου πηγή έμπνευσης και γοητείας για πολλούς και ποικίλους καλλιτέχνες.

Πολιτείες, χωριουδάκια, νησιά κάτασπρα και μπλε, κατάσπαρτα από σπίτια γραφικά, χρώμα γαλάζιο και λευκό, κι ανάμεσά τους λιτά κι απέριττα ξωκκλήσια, μεταξύ θάλασσας κι ουρανού, εκεί, όπου για αιώνες τώρα βρίσκονται σκαρφαλωμένα, άλλοτε, κυριολεκτικά μετέωρα ξωκκλήσια αλλά και μεγάλες Εκκλησιές της ξεχωριστής Αγίας του καλοκαιριού, που γιορτάζει στις 26 του μήνα Ιουλίου, της Αγίας Παρασκευής.

Εκκλησιές και εκκλησάκια, λοιπόν, παντού, νησιώτικα και στεριανά, ολόλευκα και γαλήνια, κάτω από έναν καταγάλανο ελληνικό ουρανό, που γιορτάζουν και πανηγυρίζουν την Αγία, αυτή τη μοναδική μέρα της γιορτής της, που, οι πιστοί έχουν αφιερώσει στη μνήμη της και την τιμούν, αυτή τη μέρα, που, φορούν όλα τα καλά τους και περιμένουν τους προσκυνητές!

Άλλωστε, στα νησιά, που, ως επί το πλείστον είναι το καλοκαιρινό τους πανηγύρι, η γιορτή της Αγίας Παρασκευής, είναι και ευκαιρία επικοινωνίας των κατοίκων, που έρχονται τότε στο νησί, από όπου κι αν κατοικούν κι είναι γι’ αυτούς το πανηγύρι τους, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό στον κύκλο του χρόνου, που, τους επιτρέπει να ιδωθούν με την οικογένειά τους και τους δικούς τους ανθρώπους, αλλά και με τους συντοπίτες τους, αυτούς που, κάθε φορά επιστρέφουν εκεί, καλοκαιριάτικα, για να ανταμώσουν τις μνήμες τους!

Μεγάλη δηλ. κι έντονη η παρουσία της Αγίας, όπου υπάρχει εκκλησία ή κι ένα μικρό ξωκκλήσι, αφιερωμένο στη μνήμη της και όπου την τιμούν, αλλά μεγάλη και η ευλάβεια των πιστών στο πρόσωπό της, που αποθέτουν στην εκκλησιά της, στο εικόνισμά της το δάκρυ τους, το στεναγμό, το αίτημά τους, την ευχαριστία τους.

Και σε ποιο νησί στ’ αλήθεια, θα πάει ο επισκέπτης, σε οποιοδήποτε σημείο και περιοχή της πατρίδας μας και δε θα βρει κι ένα εκκλησάκι της Αγίας; Και είναι όλων των περιοχών αυτών από τους μεγαλύτερους καλοκαιριάτικους πανηγυρισμούς η γιορτή της, μετά τον Δεκαπενταύγουστο.

Πανηγύρι, λοιπόν, του καλοκαιριού η γιορτή της Αγίας Παρασκευής. Κι όσο πιο απομακρυσμένη είναι η περιοχή όπου γιορτάζεται και τιμάται η μνήμη της, τόσο πιο γοητευτικό είναι αυτό, αφού, οι επισκέπτες- προσκυνητές, δεν μπορεί παρά να γοητευτούν από τις στολισμένες εικόνες, τα αναμμένα κεριά, τα καντήλια που σιγοκαίνε μπροστά στις άγιες εικόνες της, τις κατανυκτικές μελωδίες των ιερέων και των ψαλτών, αλλά, και τη λιτάνευσή της, για να πάρουν την ευλογία της και, στο τέλος, το στήσιμο της τραπεζαρίας, το φαγητό, το χοροστάσι, όπου όλοι χορεύουν χέρι χέρι και το κρασί, που πίνεται από όλους και κερνιέται από τον αρχικεραστή της παρέας, εκεί, στην αυλή της εκκλησιάς.

Κι είναι το πανηγύρι, ανάγκη και λύτρωση της ψυχής, είναι ξεφάντωμα, χαρά και κατάνυξη, ενώ, οι στιγμές, που ζουν οι πανηγυριστές είναι μοναδικές και πολύτιμες γι’ αυτούς που το ζουν, αλλά, και για τους απόντες, που όλοι οι παρόντες τους ανακαλούν τότε στη μνήμη τους.

Ιδιαίτερες οι στιγμές και για τους πανηγυράδες, δηλ. τους οικοδεσπότες των σεβάσμιων εικόνων, που, σύμφωνα με το έθιμο του κάθε τόπου, αναλαμβάνουν να φυλάξουν την εικόνα της Αγίας στο σπίτι τους μετά το τέλος του πανηγυριού, ως την άλλη χρονιά, και ως τη μέρα της γιορτής της, κρατώντας το καντήλι της ακοίμητο, ενώ, την ημέρα της γιορτής, έχουν το χρέος της διοργάνωσης του πανηγυριού.

Και, η εικόνα βγαίνει τότε, από το σπίτι του πανηγυρά, με τη δέηση του ιερέα υπέρ αυτού και της οικογένειάς του, ενώ, στη συνέχεια, μετά τη λιτάνευσή της, μετά τη θεία Λειτουργία και το τέλος του πανηγυριού, τη σκυτάλη παίρνει κάποιος άλλος, σύμφωνα με τη λίστα αναμονής, που υπάρχει, όπου και καταγράφονται τα ονόματα από μωρά ακόμα των κατοίκων του νησιού, για να παίρνουν σειρά στο γιορτασμό της Αγίας!

 

Τη σπουδή σου τη κλήσει κατάλληλον,

εργασαμένη φερώνυμε,

την ομώνυμόν σου πίστιν,

εις κατοικίαν κεκλήρωσαι,

Παρασκευή αθληφόρε.

Όθεν προχέεις ιάματα

και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών. Δηλ.,

 

Παρασκευή, εσύ, με τους άθλους σου, με το μαρτύριό σου, παρασκεύασες, προετοίμασες την κατοικία σου στον Παράδεισο, με προθυμία, όμοια και σύμφωνη με το όνομά σου,

Όνομα και πράγμα, Παρασκευή, έλαβες για αιώνια κατοικία σου τη Βασιλεία των ουρανών, Γι’ αυτό το λόγο έχεις μεγάλη παρρησία στον Κύριο, εισακούεσαι απ’ Αυτόν και χαρίζεις σε μας θεραπείες, και παρακαλείς το Θεό για τη σωτηρία των ψυχών μας!

 

 

Της Φωτεινής Τσιτσώνη-Καβάγια