Ιανουαρίου 31, 2023

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Η κυρά-Ρήνη παρατηρεί… Να τους φωτίσουν τα …Φώτα

 

 

Τ’ς έπιασε ολ’νούς κωλοστριμούρα, εν όψει εκλογών, να δείξ’νε ότ’ αξίζ’νε να εκλεγούνε. Μα εθνικές, μα δημοτικές, οι μνηστήρες στριμώχνονται για μια φωτογραφία στα μίντια, να τ’ς δούμε και να αναφωνήσουμε «Ζήτω το έθνος, πο ’χ’ τετοιανούς εκπροσώπ’ς» και φυσικά να τ’ς ψηφίσουμε.

Κι έχ’νε πολύ πλάκα, μωρέ παιδιά! Εκεί π’ δεν πατάγανε ποτέ το πόδι τ’ς σε εκκλησία, βάζ’νε το κοστούμ και τα ταγεράκια τ’ς και να τ’ς καμαρωτούς και καμαρωτές, να παριστάν’νε τ’ς θεοσεβούμεν’ς και να περιμέν’νε απ’ το Θεό να τ’ς βοηθήσ’ κιόλας. Υποκριτέεες!

Τα Φώτα, βρεθ’κα κι εγώ με τ’ς φίλες μ’ στον Άϊ-Σπυρίδωνα κι ακολούθ’σα τ’ μπομπή μέχρι το λιμάν’. Και ποιανούς δεν είδα!!

Μας θ’μήθ’κανε κάτ’ εκλεγμέν’ απ’ τ’ν «πρωτεύουσα πόλ’», ο Τ’φεκ’σμένος, μπροστά-μπροστά καμαρωτός, για να τονε παίρν’ το …ρεύμα πο ’χ’ (ξανά) ο Σύριζα, ομοίως ο έτερος ξακουστός γυρνοπόρτ’ς και εξαφανισμένος σωτήρ, Μωραΐτ’ς, ο προστάτ’ς τ’ δ’κού μας τ’ ραπάνα, ο Κωστάκ’ς, αλλά αγχωμένος και …χωμένος στ’ δεύτερ’ σειρά, πάσχιζε εναγωνίως να φανεί στα πλάνα. Άσε π’ δεν μ’ φάν’κε και τόσο σίγουρος για τ’ν επανεκλογή τ’. Τον είχανε ζαλίσ’ τα «λ’βάνια» κι είχε νιαν αστάθεια! Μέχρι και το ατημέλητο μουσάκ’ τ’ απεριποίητο ήτανε.

Όλ’ αυτοίν’, βεβαίως, με τα κινητά παραμάσκαλα, να κάν’νε λάιβ για τ’ς φαν, μη τ’ς …φάν’ οι άλλ’!

Και τώρα η ντόπια δύναμ’!

Πρώτο πλάνο ο Γιάννος, ως έμπειρος πρώην, π’ ξαναγαργαλιέται να κατεβεί αλλά δεν ξέρ’ ακόμα για πού. Ψ’λά στ’ν εξέδρα εκειός ο ψ’λός, ο λεβέντ’ς (ααχ!!) των περιφερειακών έργων ατέν’ζε τον ορίζοντα με τ’ σιγουριά τ’ς επιτυχίας. Από κοντά ένας ακόμα π’ γαργαλιέται, ένας περιφερειακός πρώην, που’θελε να παίξ’ Μπάλλα με το Μπάνυ αλλά ο δεύτερος τ’ν έφερε. Ήταν όμως κι αυτός εκεί, ο δεύτερος ντε, αλλά παρά πίσω, εμφανώς αδυνατ’σμένος, ασπρισμένο το μαλλί τ’, έκοβε μάλλον κίνησ’, αλλά με το κινητό τ’ ζωγράφ’ζε απ’ όλες τ’ς πάντες. Μέτρ των σόσιαλ, βλέπ’τε!

 

Άλλος φέρελπις ψ’λός, γυρνοπόρτ’ς κι αυτός, ξεκίν’σε από Μουρκούσ’, πέρασε στιγμιαίως από Σταμάτ’, έκατσε σε Λύρο, τ’νε κοπάν’σε από κει και τώρα σόλο καριέρα. Θα ηγηθεί κι αυτός, για να μας σώσ’. Ευλογημένη η Βασιλεία τ’ κι αυτ’νού!

Είδα κι έναν άλλονε εκεί ανάμεσα στ’ς επισήμ’ς, ρώτ’σα κι έμαθα γι’ αυτόν. Ενέσκηψε, π’ λέτε, εσχάτως στ’ μπόλη μας. Είναι κομματικός κομήτ’ς, συνεπώνυμος τ’ πρόσφατα χαμέν’ μεγάλου μας συνθέτ’, με άποψ’, σοβαρότητα, ύφος, σιγουριά, εμπειρία στ’ς σωλήνες, π’ θέλ’ κι αυτός σών’ και ντε να μας σώσ’, σερβίροντάς μας ένα Νέο Καφέ! Να πάτε να τονε δείτε, να τονε γνωρίσ’τε. Δε θα χάσ’τε!!

Αυτήν’ π’ λ’πήθ’κα όμως ήταν η Βέφα, η κ’ρούνα. Χωμέν’ ανάμεσα σε ντερέκια, ίσα π’ φαινότανε. Αν δεν είχε το πλατινέ μαλλί να ξεχωρίζ’, θα ’ταν αόρατ’. Αμ, φόρα κι εσύ νια γόβα 15ποντ’, να ψ’λώ’εις λίγο! Κι άμα δε μπορείς να περπατή’εις, κάνε κανιά πρόβα στον αρχοντικό σ’ καθρέφτ’ και ρώτα τον, επ’ ευκαιρία, ποια είναι η πιο όμορφ’ στο Δήμο;

Η συνταξιούχα λινάτσα, ο παπαγάλος τ’ Δημάρχ’, ήταν φυσικά ΚΑΙ εκεί. Ξανακ’ταχτήκαμε με …νόημα, τ’ χαμογέλασα αλλά μ’ γύρ’σε τα μούτρατ’ και κοίταξε τα δυο παλ’κάρια με τα μαύρα γυαλιά, το Γκωστάκ’ και το Μπανούλ’, π’ στέκονταν στ’ν άκρ’ βλοσυροί κι αμίλητ’. Τι, λέτε να τ’ς είπε να με βαρέσ’νε; Τι ρόλο παίζανε αυτοίν’, μέσα στο κομπλότο των επισήμων, δε θα το μάθουμε.

Φώτα κι Άγια μου Φωτεινή, φωτίστε τ’ς να μη ξεφτιλιστούνε πολύ.

Κι όχ’ τίποτ’ άλλο, αλλά έχουμε δρόμο μπροστά μας…