Δεκεμβρίου 06, 2020

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Δήμητρα Βραχά: Δεν με φοβίζει το μέλλον με τρομάζει το παρόν....

Μια διαφορετική́ 28η Οκτωβρίου, μια νέα εποχή́, θα επιστρέψουμε στην κανονικότατα των ημερών;;; ή θα χάνονται αξίες και ιδανικά́;;;

Στην αρχή́ όλων αυτών των απαγορεύσεων, πίστευα ότι πρέπει να υπακούσω, γιατί́ είναι για το καλό́ μου που θα οδηγήσει και στο καλό́ των υπολοίπων.

Τελικά́, πώς γίνεται το καλό́ να μου στερεί́ την ελευθερία;;;

Θυμάμαι κάποτε μου έλεγαν, αυτά́ είναι σημεία των καιρών, δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω αυτή́ τη φράση, δεν είναι ότι θέλω να την προσπεράσω, είναι που πιστεύω ότι έχουμε μερίδιο ευθύνης γι’ αυτά́ τα σημεία των καιρών, και για προηγούμενα, καθώς και για τα επόμενα. Το ΟΧΙ, μπορεί́ να εορταζόταν κάποτε από́ κάποιους, αλλά́ όχι τώρα, ΟΧΙ πια.

Δε νομίζω ότι αδιαφορούν, μπορεί́ να συμβαίνει και αυτό́ από κάποιους, όμως θεωρώ́ ότι πλέον οι άνθρωποι δεν έχουν τον τρόπο να πουν όχι. Φαντάζει σαν να έχουν μάθει αυτοί́ που πρέπει, πως να τρομοκρατήσουν τον λαό́.... Δεν αμφιβάλλω, δεν αντιλέγω, πιστεύω σε αυτό́ το μεγάλο κακό́ που έχει σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους, όμως φοβάμαι πως δυστυχώς δεν θα είναι μόνο αυτή́ η θανάσιμη απειλή́.

Έχω βάσιμες υποψίες ότι η απειλή́ δεν έχει έρθει ακόμη.

Ότι οι άνθρωποι θα χαθούν και θα χάσουν τη ζωή́ τους, ακολουθώντας όλα αυτά́ τα οποία επιβάλλονται και αποβάλλουν.

Αποβάλλουν τη θρησκεία, την πίστη, την αγάπη, την αλήθεια, τη χαρά́, την κοινωνικότητα, την ευτυχία, το γέλιο, την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Επιβάλλουν τον φόβο και την τρομοκρατία, τη φτωχοποίηση και τη δυστυχία, την καθοδήγηση.

Σε λίγο, θα ξεχάσουμε τα ιδανικά́ μας και τις αξίες μας, αν όχι όλοι, οι περισσότεροι σίγουρα, γιατί́ ο φόβος απλώνεται και εξαπλώνεται με τέτοιους ρυθμούς που σίγουρα από́ μόνοι μας θα γίνουμε αγοραφοβικοί, θα τρέμουμε στην ιδέα της χαράς και της ευτυχίας, στην ιδέα της έκφρασης και δεν θα τιμούμε την ελευθερία κ τη δημοκρατία.

Σίγουρα, ειδικός στην υγεία δεν είμαι, είμαι νοήμων άνθρωπος που μπορώ́ να καταλάβω ότι μια δόση υπερβολής υπάρχει και πιθανότατα οι λύσεις είναι πολλές και υπάρχουν, αλλά́....

Η πολυπολιτισμικότητα δε με φοβίζει, η αδυναμία των ηγετών να εντάξουν και να συνυπάρξουν τους μεν με τους δε, με κάνει να τρέμω στην ιδέα που γυροφέρνει στο πίσω μέρος του μυαλού́ μου.

Και τελικά́, αυτός ο ιός είναι τόσο θανατηφόρος, που μου στέρησε την ελευθερία της έκφρασης και των ιδανικών μου..

Θαρρώ́ όχι για πάντα..

 

Δήμητρα Βραχά