Μαϊος 17, 2022

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Image

Φωτεινή Τσιτσώνη-Καβάγια: Σαν σήμερα - 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1826! 196 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ!

ΕΞΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ! ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ, ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!

 

 

Το να υποφέρεις, περνάει. Το να έχεις υποφέρει, παραμένει... Και η θυσία, σίγουρα παραμένει ως ένας τίτλος τιμής της ανθρωπότητας!

10 Απριλίου 1826! Νύχτα Λαζάρου, ξημέρωμα Βαγιών. Μια ουρανομήκης επιθανάτια κραυγή αναδύεται κι αντιλαλεί σ’όλον τον κόσμο, από την πόλη «Φράχτη-Μεσολόγγι». Των πολεμιστών οι ιαχές, των γυναικόπαιδων οι γόοι, αντηχούν από άκρου εις άκρον, σε κάμπο και Λιμνοθάλασσα και γίνονται σάλπισμα εγερτήριο στων φιλελεύθερων λαών τις ψυχές! Είναι η φοβερή νύχτα της Εξόδου!

Κι ύστερα..., παντού, απλώθηκαν του Μεσολογγιού τ’αποκαϊδια, μιας πόλης, που, μέσα στη νύχτα αυτή, έχει γίνει ολοκαύτωμα, παρανάλωμα του πυρός, μια σωρός από στάχτες...

Λίγες μέρες πριν, οι κάτοικοί της, είχαν πάρει την απόφαση να φύγουν από τον τόπο τους, ανοίγοντας με τα σπαθιά τους δρόμο στους εχθρούς, που τους πολιορκούσαν. Κι ήταν αυτή τους η απόφαση, μια ενέργεια αυτοθυσίας και ηρωισμού, που, όταν έγινε γνωστή, όλος ο κόσμος έκλαψε με πόνο!

Η Έξοδος και το ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου, ήταν ένα γεγονός, που, συνέβαλε στην ελληνική Ελευθερία, όσο και η σημαντικότερη νίκη.

Κι ήταν λίγες μέρες μετά από την Έξοδο, κι ήταν μεσάνυχτα σαν έφτασε η είδηση στο Παρίσι, πως το Μεσολόγγι έπεσε. Κι οι φοιτητές του τότε εκεί Πανεπιστημίου, καθώς και πολλοί πολίτες, δίχως καμιά προετοιμασία, οργάνωσαν διαδήλωση, με κατάρες εναντίον των Γάλλων αξιωματικών, που υπηρετούσαν στο στρατό του Ιμπραήμ. Η πορεία κατευθύνθηκε προς τα ανάκτορα του Κεραμεικού. Κι ο βασιλιάς Κάρολος, ήταν τότε, που στον εξώστη του ανακτόρου του, φώναξε στους διαδηλωτές: Ζήτωσαν οι Έλληνες!

Παράλληλα, λόγοι, εξαίροντας τη θυσία του Μεσολογγίου ακούστηκαν και στην αγγλική Βουλή των Κοινοτήτων, καθώς και στη γαλλική, ενώ, ο Ελβετός, φίλος των Ελλήνων, Εϋνάρδος, απηύθυνε έκκληση προς όλον τον κόσμο, ζητώντας τη συνδρομή του, για να εξαγοραστούν τα αιχμαλωτισθέντα γυναικόπαιδα του Μεσολογγίου.

Ο Εϋνάρδος(1775-1863), ήταν Ελβετός Οικονομολόγος, Τραπεζίτης, Διπλωμάτης και θερμός Φιλέλληνας. Δεν πολέμησε στην ελληνική Επανάσταση εναντίον των Τούρκων, αλλά, βοηθούσε ανιδιοτελώς τον αγώνα των Ελλήνων από μακριά και ήταν αυτός, που συνετέλεσε δραστικά στο να εξουδετερωθούν τα σχέδια του Μέτερνιχ,που προέβλεπαν να σβήσει η ελλ. Επανάσταση και να μη δημιουργηθεί ανεξάρτητο ελληνικό κράτος, στην πλευρά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι αυτός, που, κάλεσε όλη την Ευρώπη να βοηθήσει την Ελλάδα και υπήρξε μάλιστα στενός και ειλικρινής φίλος του Ι.Καποδίστρια.

Επιπλέον, σχετικά με την πτώση του Μεσολογγίου, η «Εφημερίς της Λωζάννης», έγραφε τότε: « Ούτως, 11.000 χριστιανών, έπαυσαν να ζουν, και, παριστάμενοι ενώπιον του Δικαστηρίου του Θεού, εγκαλούν τα ανακτοβούλια, τα οποία απηρνήθησαν τον χριστιανισμόν...».

Ο βασιλιάς της Βαυαρίας, Λουδοβίκος, πατέρας του Όθωνα, σε ένα του ποίημα με τον τίτλο, «Θρήνος των Ελλήνων», καυτηρίαζε τους Ηγεμόνες και Διπλωμάτες, που έχουν στο «στόμα μόνο το Θεό και τη Θρησκεία, αλλά, λησμονούν τα απαράγραπτα δίκαια του ελληνικού Έθνους, εις το οποίον η Ευρώπη οφείλει τα φώτα της!».

Ο Γερμανός ποιητής, Μύλλερ, που έγραψε « Τα τραγούδια των Ελλήνων», στο ποίημά του, «Η Ανάληψις του Μεσολογγίου», καυτηρίαζε την αναλγησία των ισχυρών.

Από τα μέσα του 1826, υπό την επίδραση της Εξόδου των Ελεύθερων Πολιορκημένων, η φιλελληνική κίνηση έγινε τεράστια και εκδηλώθηκε με την αποστολή χρημάτων και μεγάλης καθόδου εθελοντών στην Ελλάδα, υπό τον Συνταγματάρχη Άιδεκ.

Το φιλελληνικό κομιτάτο του Μονάχου, συνέλεξε ως το τέλος του 1827, 150.000 φράγκα, ενώ, γράφτηκαν πλήθος ποιημάτων αλλά και θεατρικών έργων, όπου οι μαθητές έπαιζαν τους Τούρκους και τους Έλληνες και τα τετράδιά τους είχαν εξώφυλλο την εικόνα του Μάρκου Μπότσαρη και των μπουρλοτιέρηδων.

Παντού, έβλεπες προσωπογραφίες των Ελλήνων πολεμιστών. Ζωγράφοι, γλύπτες, ποιητές, πεζογράφοι, ονομαστοί σε όλον τον κόσμο, αποθανάτισαν τη δόξα του Μεσολογγίου.

Το Μεσολόγγι έπεσε, αλλά δεν προσεκόμισε δόξα και κλέος στον Ιμπραήμ, τον Κιουταχή και στον Σουλτάνο. Το Μεσολόγγι πέφτοντας, έγινε η ψυχή ενός Έθνους που θέριεψε!

Και τι σύμπτωση! Η Έξοδος συνέπεσε με την ανάσταση του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαγιών, με τη θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα και μαζί μ’Αυτόν και οι Εξοδίτες, «όδευσαν προς το εκούσιο πάθος». Κι...

 

Ήταν Σαββάτο αποβραδίς, ανήμερα Λαζάρου....

Κι άκουσα αντρίκια κλάματα, γυναίκεια μοιρολόγια...

 

Κάπως έτσι άρχισε το αργό και σιωπηλό τους ξεκίνημα. Κάπως έτσι έγιναν και τα τελευταία βήματα για όλους τους Εξοδίτες, που πήραν μαζί τους το πάθος τους για τη λευτεριά και την αιωνιότητα της Ελλάδας! Και κάπως έτσι, διαδραματίστηκαν σκηνές ανείπωτου εθνικού μεγαλείου, που , συγκλόνισαν συθέμελα κάθε ανθρώπινη ψυχή! Κι έγινε η πτώση του Μεσολογγίου τέχνη και ποίηση και ρίγος της ψυχής, έγινε η διδαχή της ανθρωπότητας, πως, οι αληθινοί άνθρωποι, είναι μόνο οι ήρωες!

«Ως φοβερός ο τόπος ούτος, η Ι.Π.του ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ!».

 

Φωτεινή Τσιτσώνη-Καβάγια