Το Σπίτι της Περιβαλλοντικής Συνείδησης: Ένα παιδαγωγικό εργαλείο εκπαίδευσης που κατασκευάστηκε από την Κωνσταντίνα Πρέζα, εκπαιδευόμενη παιδαγωγό προσχολικής αγωγής.
Στα πλαίσια των παιδαγωγικών σπουδών μου, όταν μου δόθηκε η ευκαιρία στην εξεταστική του μαθήματος των τεχνικών να κάνω την τελική εργασία για το πρώτο χειμερινό εξάμηνο, αποφάσισα να φτιάξω το σπίτι της περιβαλλοντικής συνείδησης, καθώς ήθελα να τονίσω πώς ο καθείς από εμάς δύναται να έχει ενεργό συμμετοχή στην προστασία του περιβάλλοντος και να επιδράσει θετικά σε αυτό μέσω της ανακύκλωσης,πολλώ δε μάλλον μία παιδαγωγός μέσω των δημιουργικών κατασκευών ως παιδαγωγικό εργαλείο μεθοδολογίας και επικοινωνίας μηνυμάτων προαγωγής της πολύπτυχης αξίας του περιβάλλοντος.
Σκοπός κατασκευής του σπιτιού της Περιβαλλοντικής Συνείδησης είναι η προαγωγή και η ευαισθητοποίηση μας απέναντι στην αξία της ανακύκλωσης, την επισήμανση των δώρων της φύσης, καθώς και την αξιοποίηση άχρηστου βιομηχανικού υλικού. Όταν δίνεις αξία και αγάπη σε ένα μη χρήσιμο υλικό, το οποίο πρόκειται να πετάξεις, μπορείς να το μεταμορφώσεις σε πίνακα ζωγραφικής. Λες και το περιβάλλον "γεννά" περιβάλλον αποσύροντας το τέλος και κάνοντας το αρχή, μία εκ νέου αρχή. Κι εν προκειμένω προβάλλει η επανεκκίνηση.
Υιοθετώντας δημιουργικά ευφυείς ελιγμούς και με σεβασμό στο περιβάλλον, οικοδομείται η περιβαλλοντική συνείδηση και η παιδεία καθώς πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση ότι το φυσικό περιβάλλον είναι το σπίτι μας, είναι η ζωή μας, είναι η υγεία και η αναζωογόνηση σώματος και πνεύματος. Πολλαπλά τα οφέλη, πολλαπλά τα μηνύματα που μπορεί μία Παιδαγωγός Προσχολικής Αγωγής να επικοινωνήσει στα παιδιά με το συγκεκριμένο παιδαγωγικό εργαλείο.
Ας υπεισέλθουμε στον τρόπο κατασκευής του, μία κατασκευή για την οποία χρειάστηκα 20 ημέρες ώστε να την ολοκληρώσω. Το σπίτι της Περιβαλλοντικής συνείδησης είναι μία τρισδιάστατη κατασκευή, φτιαγμένη από άχρηστο - ανακυκλώσιμο υλικό, από φυσικό υλικό και από βιομηχανικό υλικό. Η βάση του και η οικοδομή του είναι από χαρτόκουτα και έχει 4 πλευρές και 3 ξύλινες σοφίτες από φυσικό ξύλο και γλωσσοπίεστρα.
Χρησιμοποίησα πλαστικά μπουκάλια από νερό, καπάκια, χαρτόκουτα, καλαμάκια, κεσεδάκια, παλιές λάμπες ώστε να αναδείξω την δημιουργική και καλλιτεχνική διάσταση της ανακύκλωσης. Ενα σπίτι με πολλά λουλούδια, κήπο, δέντρα, τα οποία αναδεικνύουν τα δώρα και το κάλλος της φύσης.
Φυσικά υλικά που χρησιμοποίησα είναι χώμα, κάκτος, νερό, κοχύλια, λεβάντα, ρίγανη, δεντρολίβανο, κανέλα, βέργες ξύλου. Τα φυσικά υλικά προσδίδουν μία ρεαλιστική μορφή και ενεργοποιούν την αίσθηση της όσφρησης στο σπίτι της περιβαλλοντικής συνείδησης. Βάζοντας νερό και κοχύλια σε ένα μπουκάλι έφτιαξα ένα ενυδρείο, θέλοντας να συνδεθεί το σπίτι με το υγρό στοιχείο τονίζοντας τον πλούτο του νερού και ταυτόχρονα το δώρο της ηρεμίας και της χαλάρωσης του νευρικού μας συστήματος μέσα από το υγρό στοιχείο, που συναντάμε σε θάλασσες, λίμνες, ποτάμια. Το παιδί που θα εκπαιδευτεί με το συγκεκριμένο παιδαγωγικό εργαλείο θα μπορέσει να αποκτήσει μία σφαιρική εικόνα των περιβαλλοντικών αγαθών. Εξάλλου, οι εικόνες είναι ο πιο ουσιαστικός τρόπος μετάδοσης γνώσης στην προσχολική ηλικία και όχι μόνο.
Στην πίσω πλευρά υπάρχει ο κήπος του σπιτιού με δέντρα και σκάλες, που οδηγούν στις ξύλινες σοφίτες και στα κανελόσπιτα δίνοντας το νόημα της διαμονής μας σε ένα χώρο, στο σπίτι μας. Ρόδα, πιπεριές, λεβάντα, ρίγανη και δεντρολίβανο κοσμούν την πίσω όψη του σπιτιού.
Τέλος, στις πλαϊνές πλευρές θα δούμε ξύλινα παράθυρα με ανοιχτές κουρτίνες, ένας τρόπος να επισημάνω τον ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας του ανθρώπου με το περιβάλλον.
Μαθαίνοντας για τον ρόλο της παιδαγωγού προσχολικής αγωγής στην Παιδαγωγική - Νηπιαγωγική, εφήρμοσα τις γνώσεις, που αποκόμισα, στο μάθημα των τεχνικών μέσω αυτής της τρισδιάστατης κατασκευής. Έβαλα μεράκι και φαντασία ώστε να καταλήξω στο αποτέλεσμα, που βλέπετε στις φωτογραφίες του σπιτιού της Περιβαλλοντικής Συνείδησης.
Με εκτίμηση
Κωνσταντίνα Χρ. Πρέζα
Εκπαιδευόμενη Παιδαγωγός Προσχολικής Αγωγής
