Το τοπίο λιτό κι απέριττο. Γύρω του, μια γαλήνη,  που λες κι είναι σοφία!

 Βόρεια και δυτικά του, ο ορίζοντας του κατάφυτου  Αράκυνθου, σαν καταπράσινη θάλασσα. Ο ορεινός όγκος του με τα πυκνά δάση του, πανέμορφος και θαλερός, τόσο, που, αγναντεύοντάς τον, νιώθεις μια πληρότητα, που θαρρείς πως σε κυριεύει! Κι είναι τα δάση του, πηγή ζωής για τους κατοίκους της περιοχής, αλλά, και πηγή προσόδων, τόσο για την εκμεταλλεύσιμη, εμπορεύσιμη και της πολλαπλών  χρήσεων ξυλεία τους, όσο,   και για  τους καρπούς των δέντρων  τους,  από τις ονομαστές βελανιδιές και καστανιές τους.  Μια βλάστηση αδιάκοπη, γάργαρα τα τρεχούμενα νερά, τεράστια δέντρα πανύψηλα με παχιούς ίσκιους, φουντωτοί θάμνοι, ταπεινά αγριολούλουδα με ομορφιά και χάρη στολίζουν γύρω το τοπίο, που συμπληρώνεται από  το μονότονο τραγούδι των τζιτζικιών, και, ανακατεύεται με το χαρούμενο τιτίβισμα των πουλιών. Η θέα εξαίσια!

  Νότια κι ακριβώς από κάτω σου, ξεδιπλώνεται  η «πολιτεία του νερού», το Μεσολόγγι, με τον εκτεταμένο Υγροβιότοπό του, μια πόλη σταθμός, αλλά, και θρίαμβος της Επανάστασης του 21, με την απέραντη, την πλατιά και γαλάζια λιμνοθάλασσά του…

  Και μέσα σ’ αυτό το υπέροχο τοπίο, λίγο πιο πάνω από τα Ρέτσινα,  εκεί όπου η φύση μιλάει στην καρδιά σου, πλούσια και γελαστή, επιβλητική κι άγρια μαζί,  που σε αγγίζει, λες, μ’ όλες της τις αισθήσεις,  διακρίνεται ένα μικρό εκκλησάκι, λιτό κι αυτό, τόσο, που, στα μάτια σου φαντάζει απλό, δίχως καμιά πολυτέλεια, και, που τιμάται στο όνομα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής.

  7 Ιουλίου 2025, ημέρα Δευτέρα, και το εκκλησάκι πανηγυρίζει και, τότε είναι, που, θα γεμίσει από κόσμο,  που, η επίσκεψή του, σίγουρα θα έχει χαρακτήρα προσκυνηματικό!   

Κι ο πανέμορφος οικισμός των Ρετσίνων, του Δήμου της Ι.Π.Μεσολογγίου, κάθε χρόνο, στη γιορτή της Αγίας Κυριακής, γίνεται πόλος έλξης επισκεπτών. Ένας οικισμός, με σπίτια νοικοκυρεμένα και περιποιημένα, κατοίκους φιλόξενους, χτισμένος σε ύψωμα του Αράκυνθου, μέσα στην  πυκνόφυτη βλάστησή του!   Κι όλοι οι άνθρωποι του χωριού, θα είναι τότε εκεί! Άνθρωποι περιποιητικοί,  που έχουν τις ρίζες τους από  τα μέρη αυτά, που με μεράκι, ευλάβεια και απεριόριστο σεβασμό για τον τόπο τους, κατέβαλαν προσωπική εργασία, και συντήρησαν απ’το πέρασμα των χρόνων, σαν να «ύφαναν βελονιά, βελονιά», αυτό το πανέμορφο εκκλησάκι, που φαντάζει  κατακάθαρο και περιποιημένο μέσα στην όλη ομορφιά του τοπίου! Σαν κι όλες οι αξίες της ζωής να  εκφράστηκαν απ’ τους χωριανούς μέσα στο χρόνο, μ’ αυτό τους το έργο, ένα έργο αγάπης!

   Κι έχει κι αυτή η μικρή εκκλησιά  τη δική της  ιστορία, που ξεκινάει, από τα μεταεπαναστατικά  χρόνια, αυτά του 1832, που είναι η  χρονολογία ίδρυσής της.

   Ο αύλειος χώρος της, είναι  κατάσπαρτος από τάφους, που, έχουν να σου διηγηθούν ο καθένας τη δική του ιστορία, που τόσο καλά έχουν  φυλαγμένη στη δική τους ξεχωριστή μνήμη!

  Και μέσα σε όλα, η Εικόνα της Αγίας, που δεσπόζει μέσα στο κέντρο της Εκκλησιάς, καταστόλιστη την ημέρα της γιορτής της, από την ευλάβεια των γυναικών του χωριού, για να σου θυμίζει το σκοπό της επίσκεψής σου εκεί.

   Στο κέντρο της αυλής, έξω από αυτή, κυριαρχεί και ξεχωρίζει, ο μεγάλος Δέντρος (είδος βελανιδιάς), και πιο κει μια  πέτρινη βρύση, που, έγινε από το μεράκι και την προσωπική εργασία  των ανθρώπων του χωριού, που το νερό της, τρέχει ακατάπαυστα και ξεδιψάει τους προσκυνητές και τους περαστικούς από τον τόπο.

  Κι εκεί, κάτω από τη σκιά του μεγάλου Δέντρου, γίνεται και η κλήρωση της Λαχειοφόρου, κάθε χρόνο, στη γιορτή της Αγίας, και, συνήθως, ως λαχνοί, κληρώνονται ζώα, προσφορές κτηνοτρόφων της περιοχής, προς ενίσχυση της μικρής της Εκκλησιάς!  

  Αγία Μεγαλομάρτυς Κυριακή, γεννηθείσα τον 3ο αι. μ.Χ.  στη Νικομήδεια της Μ. Ασίας, κόρη ευσεβών χριστιανών, του Δωρόθεου και της Ευσέβειας, που της έδωσαν το όνομα αυτό, ακριβώς επειδή γεννήθηκε την ημέρα αυτή της εβδομάδας.

 Σύμφωνα με όσα συνέβαιναν εκείνα τα πρώτα χριστιανικά χρόνια στους χριστιανούς, καταδιώχτηκε,  βασανίστηκε και μαρτύρησε  επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού και επί συνάρχοντός του Μαξιμιανού, σε ηλικία μόλις εικοσιενός χρόνων!

 Η γιορτή της Αγίας Κυριακής, είναι γνωστή και τιμάται  σ’ όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα στη Θράκη και στον Πόντο, όπου, από το όνομά της, ονόμαζαν τον Ιούλιο, το μήνα που γιορτάζει, και Αη -Κυριακίτη.

  Πολλά είναι τα ξωκκλήσια, που τιμώνται στη μνήμη της.

 Ιδιαίτερος είναι ο ναός της, στη Χαλκίδα της Εύβοιας, που, είναι ξεχωριστός, καθώς είναι σπηλαιώδης, επειδή είναι κατασκευασμένος σε σπήλαιο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες, όπου βρέθηκε και η εικόνα της.

  Επίσης εκκλησιές της και μοναστήρια, αλλά και χωριά με το όνομά της,  απαντώνται στην Καστοριά, στη Μακεδονία, στην Ήπειρο, τη Θεσσαλία, στη  Σάμο, την  Ικαρία, στην Ηλεία αλλά, και σε πολλές περιοχές της Αττικής, στην Κηφισιά, στο Γαλάτσι, στα Σπάτα, στο Αττικό Άλσος.

  Αξίζει να αναφέρουμε πως και ο χριστιανικός μητροπολιτικός ναός της Σόφιας στη Βουλγαρία, τιμάται στο όνομα της Αγία Κυριακής.

  Πολλοί άνθρωποι της θάλασσας, επίσης,  δίνουν το όνομα της Αγίας στα καΐκια και στα καράβια τους, καθώς, και ο τίτλος, ενός  παλιού  κι αγαπημένου  τραγουδιού,  σε μουσική Μίμη Πλέσσα, είχε το όνομά της:(το λέγαν Άγια Κυριακή, εκείνο το καΐκι, που στη σκλαβιά, στην Κατοχή, δούλευε στη διαφυγή, πάλευε για τη νίκη…).

  Οι γεωργοί, τα παλιότερα χρόνια φύλαγαν την ημέρα της γιορτής της και πίστευαν, πως, αν εκείνη τη μέρα θερίσουν ή αλωνίσουν κι αν δεν πάνε  στην εκκλησιά, κάτι κακό θα τους βρει, ως τιμωρία!

 Πίστευαν ακόμη πως η Αγία ήταν και θεραπεύτρια της κάθε αρρώστιας, τόσο σε ανθρώπους, όσο και σε ζώα, δυνατότητας, που της δόθηκε από το Θεό, λόγω της αγάπης της  προς Αυτόν, αλλά και προς τα δημιουργήματά του!

Όλες οι γιορτές, οι αφιερωμένες στους Αγίους μας,είτε “μεγάλες”, είτε “μικρές”, όπως τις αναφέρει ο σοφός λαός μας, είναι μέρες αγιασμένες, μέρες ιερές, αφιερωμένες στη μνήμη τους, που, οι πιστοί, τους τιμούν, με τρόπο ιδιαίτερο και ξεχωριστό,  σε κάθε περιοχή της πατρίδας μας, με  απόλυτο σεβασμό, για όσα έζησαν και υπέστησαν στη ζωή τους! Ας τους μιμηθούμε κι εμείς,  στην αγάπη τους προς το Θεό και προς τον άνθρωπο!