Η ημέρα της 21^ης Μαρτίου, έχει οριστεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ως  «Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down». Το Σύνδρομο Down οφείλεται σε ένα επιπλέον χρωμόσωμα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτά τα παιδιά, δεν έχουν σημαντικό ρόλο στη κοινωνία. Επομένως, η ημέρα αυτή παρέχει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία, να πραγματοποιηθεί μέσα από διάφορες τεχνικές, μια αναλυτική ενημέρωση για τους μικρούς μας φίλους, και όχι μόνο. 

• Πώς άραγε μπορεί να μιλήσει ένας γονέας στο παιδί του για το Σύνδρομο Down, δίχως προκαταλήψεις, αλλά ζεστά και ανθρώπινα; 

• Με ποιους τρόπους μπορούμε να προσεγγίσουμε με όμορφο τρόπο ένα παιδάκι με Σύνδρομο Down; 

 

 

• Μιλάμε με απλά και ξεκάθαρα λόγια 

 

Είναι γνωστό, πως πολλά παιδιά τείνουν να κάνουν πολλές ερωτήσεις τύπου «Τί είναι αυτό; Γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος;» Έτσι λοιπόν, μπορεί ένα παιδάκι να δει έναν συνομήλικό του με Σύνδρομο Down, και να ρωτήσει τη μητέρα του γιατί είναι διαφορετικό το πρόσωπό του. Επομένως, ποια είναι η απάντηση που θα μπορούσε να δώσει η μητέρα του; Σίγουρα όχι με ιατρικές λεπτομέρειες ή ταμπέλες. 

Για παράδειγμα «Κάποια παιδάκια γεννιούνται με ένα μικρό διαφορετικό χαρακτηριστικό, που ονομάζεται Σύνδρομο Down. Αυτό σημαίνει, πως χρειάζονται λίγο παραπάνω χρόνο για να μάθουν κάποια πράγματα, χωρίς αυτό να είναι αναγκαστικά από μόνο του κακό. Αντιθέτως. Αγαπούν, νιώθουν, παίζουν και γελούν το ίδιο, με όλα τα άλλα παιδάκια.  

Συνήθως, τα νήπια αντιλαμβάνονται έννοιες όπως τη διαφορετικότητα, μέσα από καθημερινά παραδείγματα. Παραδείγματος χάριν, ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, καθώς κάποιος είναι πιο ψηλός, άλλος φοράει γυαλιά και άλλος, δένει τα κορδόνια του πιο γρήγορα. 

• Απαντάμε σε ερωτήσεις χωρίς αμηχανία 

Αν για παράδειγμα, ένα παιδάκι αναρωτηθεί γιατί ο συμμαθητής του μιλάει με συγκεκριμένο τρόπο; Μια όμορφη απάντηση θα μπορούσε να ήταν: 

«Ο καθένας είναι διαφορετικός, και αυτό είναι που μας κάνει ξεχωριστούς αλλά και τον κόσμο πιο ενδιαφέρον» 

Η αποδοχή διδάσκεται, μέσα από τη φυσική και ήρεμη στάση των ενηλίκων. 

 

• Έμφαση στις ικανότητες και όχι στις δυσκολίες 

Ένας ενδιαφέρον τρόπος προσέγγισης, είναι να εστιάσουμε σε αυτά που μπορεί να κάνει ένα παιδί με Σύνδρομο Down, και όχι σε αυτά που δε μπορεί να κάνει. 

• Να είναι καλός φίλος 

• Να παίζει 

• Να αγαπά τη μουσική 

• Να προσπαθεί να επιμένει 

Το μυστικό σε όλα αυτά, είναι η συμμετοχή. Άρα, να μπορεί να συμμετέχει 

 

 

 

 

• Μέσα από το παιχνίδι 

Οι βιωματικές δραστηριότητες αποτελούν το μέσον, ώστε να κατανοήσει ένα νήπιο τι σημαίνει Σύνδρομο Down.  

• Συζήτηση για το τί μας κάνει μοναδικούς 

• Ζωγραφιά με θέμα «Η τάξη μας είναι μια αγκαλιά» 

• Φοράμε διαφορετικές κάλτσες, ώστε να μάθουμε ότι η διαφορετικότητα είναι όμορφη 

• Οικογενειακό κολλάζ. 

Τα παιδιά ζωγραφίζουν σε μια κόλλα χαρτί, κάτι που να τα κάνει να αισθάνονται ξεχωριστά. Οι γονείς προσπαθούν να τονίσουν στα παιδιά, πως η διαφορετικότητα είναι φυσιολογική και όμορφη. 

• Αφήγηση παραμυθιών 

Οι γονείς αλλά και οι εκπαιδευτικοί, μπορούν να επιλέξουν παραμύθια, των οποίων οι ήρωες να έχουν Σύνδρομο Down, ή κάποια διαφορά. Εν συνεχεία, να το διαβάσουν στο παιδί/παιδιά και να συζητήσουν, μέσα από ερωτήσεις όπως: Πώς ένιωσε ο ήρωας; Τί θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε; 

Ο στόχος είναι να αναπτυχθεί στο παιδί, η ενσυναίσθηση και η κατανόηση. 

Εν κατακλείδι, το σημαντικότερο μάθημα μας το μαθαίνουν τα ίδια τα παιδιά. Αυτό οφείλεται, στο ότι ένα παιδί δεν γεννιέται με προκαταλήψεις. Όταν τους δίνουμε να καταλάβουν την ουσία της αποδοχής, της συνεργασίας, του σεβασμού και της ενσυναίσθησης, τα βοηθάμε να «χτίσουν» στο μυαλό τους, έναν κόσμο που τους χωρά όλους. Και ίσως τελικά, να μας διδάξουν κάτι πολύ σημαντικό. Πως η φιλία δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Άμα δοθεί χώρος, σεβασμός και κατάλληλη υποστήριξη, μπορεί να νιώσει τη «θέση» του στον κόσμο, όχι ως «διαφορετικό», αλλά ως πολύτιμο μέλος της κοινωνίας. 

 

 

Φελούρη Αναστασία

 

BA Early Childhood Education

Ειδικευθείσα στην

Εκπαιδευτική Μέθοδο Montessori

και στην Ειδική Αγωγή