Ο όρος αναρχία είναι ένας από τους πιο ξεκάθαρους γλωσσικούς όρους.

Η αναρχία, είναι η κατάσταση μιας κοινωνίας, που συγκροτείται ελεύθερα χωρίς αρχές ή κυβερνητικό όργανο.

Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μια κοινωνία ή ομάδα ανθρώπων που απορρίπτει πλήρως μια καθορισμένη ιεραρχία.

Στην προκειμένη φάση, το φαινόμενο της αναρχίας καλό θα ήταν να υπάρχει για διαφορετικούς λόγους.

Δηλαδή οι άνθρωποι της μερίδας αυτής, να αποσκοπούν στο να πετύχουν στόχους διόρθωσης και ευπρέπειας ενός τόπου, μιας κοινωνίας, ενός κράτους και όχι να καταστρέφουν ιδιωτικές επιχειρήσεις και να εκφοβίζουν συνανθρώπους τους.

Αν μη τι άλλο, ποτέ μου δεν κατάλαβα για πoιό λόγο να βγαίνει κάποιος έξω και να καταστρέφει το μόχθο ενός ανθρώπου, ο οποίος πάλεψε για να φτάσει εκεί που έφτασε, (αντίθετα από εσένα που καταστρέφεις) και δεν σε πείραξε και πουθενά.

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να τα ρίχνουν όλα στην έλλειψη παιδείας, κάτι που σίγουρα δεν ισχύει.

Θες να είναι απούσα η οικογένεια υπάρχει η εκπαίδευση, θες να είναι απούσα η εκπαιδευτική κοινότητα υπάρχει το ίντερνετ.

Οι άνθρωποι πλέον έχουν ερεθίσματα παιδείας ήταν τα δεχόμαστε είτε όχι.

Αλλού έγκειται το πρόβλημα, ακόμη και σε αυτό το κλάδο υπάρχει διαρροή και παρανόηση της έννοιας, η ΑΝΑΡΧΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΡΙΣΗ.

Για του λόγου το αληθές η αναρχία λειτουργεί ως εξής.

Η ανυπαρξία αρχής, εξουσίας κεντρικός πυλώνας της οντολογίας του ρεαλισμού είναι η κοσμοαντίληψη πως οι διεθνείς σχέσεις διαμορφώνονται σε ένα σύστημα διεθνούς αναρχία.

Η αταξία, το χάος, ως αποτέλεσμα της απουσίας της κρατικής παρέμβασης ή γενικότερα της έλλειψης ρυθμιστικών κανόνων.

Η πολιτική ιδεολογία του αναρχισμού που πρεσβεύει την αυτοοργάνωση, την αυτοδιαχείριση, με αποτέλεσμα την απουσία της κρατικής παρέμβασης και τη δημιουργία ρυθμιστικών κανόνων από τον ίδιο τον λαό.

Είναι θέμα πλέον εγκεφαλικό, όλοι κατανοούν διαφορετικά τις έννοιες και λειτουργούν με γνώμονα την ανάγκη να τραβήξουν την προσοχή των άλλων.

Ανεξάρτητα αν ο τρόπος και η μέθοδος είναι λανθασμένη.

Υπάρχουν τρόποι να εκφράσετε την δυσαρέσκειά σας, χωρίς παράπλευρες απώλειες.

Ανέκαθεν η δημοκρατία και η ελευθερία είχαν υπερασπιστές την δικαιοσύνη.

Η δικαιοσύνη ακούει;

Εν τέλει η αναρχία έχει κι αυτή δεχτεί επίθεση από τα ίδια της τα μέλη.

Δήμητρα Βραχά