Ένας συνειρμός και παραλληλισμός εύστοχος, για όσους μπορέσουν να τον κατανοήσουν. Μια «μερίδα» φαγητού, η οποία καταναλώνεται στην ώρα της, δεν θα μας δημιουργήσει κανένα πρόβλημα παρα μόνο θα μας καλύψει την επιθυμία της πείνας, μία σάπια «μερίδα» φαγητού θα μας δημιουργήσει πολλά προβλήματα και σημαντικά, όπως μια τροφική δηλητηρίαση.

Επομένως κατανοούμε ότι μια σάπια «μερίδα φαγητού» είναι ικανή για μια δηλητηρίαση. Δεν είναι όμως ικανή, μια «μερίδα ανθρώπων» να δηλητηριάσει μια ολόκληρη κοινωνία. Τον τελευταίο καιρό στην επικαιρότητα έχει προστεθεί κάτι παλιό αλλά καινούργιο..

Όχι, η αναφορά μου δεν θα γίνει στο covid-19, νομίζω έχει μονοπωλήσει αρκετά την ζωή μας. Ο λόγος γίνεται για τις υποκατηγορίες, κατηγοριών των ανθρώπων και την απόφαση κάποιων που έχουν δεχτεί σωματική και ψυχική βία, έστω και μετά από πολλά χρόνια, να αποφασίσουν να μιλήσουν, να πουν για την δική τους ιστορία που τους βασάνισε και κατά κύριο ρόλο τους στιγμάτισε.

H κοινωνία έχει πολλές κατηγορίες και υποκατηγορίες, από τους ανθρώπους που την περιβάλλουν και την συνθέτουν. Θα ήθελα πάρα πολύ να τις αναλύσω όλες όμως θα προσπαθήσω απλά να αναφερθώ μόνο σε αυτές που αγγίζουν το θέμα μας.

Όσο και σκληρό να σας φανεί αυτό που θα σας πω, είναι η άποψή μου και δεν ζητάω σε καμία περίπτωση να την ενστερνιστεί κάποιος που έχει την αντίθετη άποψη. Για ένα ανθρώπινο τέρας την ευθύνη, έχει το σύνολο της κοινωνίας που μεγάλωσε και ενσωματώθηκε, που επιτρέψαμε λοιπόν κάποιον να γίνει τέρας ή ωθήσαμε κάποιον να φτάσει σε αυτό το σημείο.

Όταν κάνεις τα στραβά μάτια, όταν καλύπτεις καταστάσεις τότε να ξέρετε ότι όλοι μας λεγόμαστε συνένοχοι στο όποιο έγκλημα ακολουθεί. Παρενόχληση, ψυχική που συνεπάγεται από την σωματική – σεξουαλική, λεκτική, υφίσταται χρόνια, κάποιοι την δέχτηκαν, κάποιοι την έδωσαν κάποιοι την υπέμειναν και την άντεξαν, άλλοι όχι, έφτασαν να βάλουν τέρμα ακόμη και στην ζωή τους και άλλοι συνέχισαν μέχρι που βρήκαν την δύναμη να μιλήσουν.

Σημασία δεν έχει το πότε, άλλα να τα καταφέρεις, να καταφέρεις να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων και να τσαλακώσεις την τέλεια εικόνα μιας κοινωνίας που καθημερινά αποδεικνύεται ότι δεν είναι τέλεια.

Όταν όλα πουλιούνται και αγοράζονται τότε η κοινωνία δεν είναι υγιής. Δεν με ενοχλούν οι άνθρωποι που έχουν διαλέξει μια διαφορετική πορεία από την γενετήσια ύπαρξή τους ή καλύτερα από το οφθαλμοφανές με τα μάτια των άλλων κοινώς δεν είναι κακό που δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι της ίδιας κατηγορίας.

Το κακό είναι ακριβώς τι κρύβει η κάθε ψυχοσύνθεση και αλίμονο δεν μιλάμε μόνο για κάποια συγκεκριμένη κατηγορία, αλλά για όλες. Τι κρύβεται μέσα σας άνθρωποι, το τέρας; Ή τον καλό σας εαυτό; Ή μήπως ανήκετε στην κατηγορία του βάτραχου, που μεταμορφώνεται σε πρίγκιπα, έτσι κι εσείς μεταμορφώνεστε κρύβοντας μέσα σας το τέρας;

Δήμητρα Βραχά