Τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Ήλιος» για τις νέες συντάξεις ήρθαν να επιβεβαιώσουν την σημαντική υποχώρηση των νέων συντάξεων, σε σύγκριση με αυτές των παλιών συνταξιούχων που είχαν ούτως ή άλλως περικοπή πάνω από 10 φορές την περίοδο των τριών μνημονίων.

Η τωρινή μείωση είναι αποτέλεσμα του νέου υπολογισμού των συντάξεων, που επέβαλε ο νόμος Κατρούγκαλου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία οι νέες επικουρικές συντάξεις που εκδόθηκαν είναι μικρότερες κατά 16,3% σε σχέση με την μέση κύρια σύνταξη όλων των υπόλοιπων συνταξιούχων.

Συγκεκριμένα το μέσο ποσό των κύριων συντάξεων Ε.Φ.Κ.Α. και Δημοσίου είναι μόλις 607,5 ευρώ μικτά ενώ η μέση κύρια σύνταξη των παλαιών συντάξεων ανέρχεται στα 727 ευρώ μικτά.

Δηλαδή η διαφορά μεταξύ παλαιών και νέων συντάξεων ανέρχεται στα 120 ευρώ. Ανάλογη είναι η εικόνα και για τις επικουρικές.

Επίσης πρέπει να πούμε ότι οι συντάξεις που βγαίνουν πλέον με το νόμο Κατρούγκαλου αντιστοιχούν κατά κανόνα σε περισσότερα χρόνια δουλειάς. Αυτό σημαίνει ότι οι μειώσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες σε σχέση με τους παλιότερους και αυτοί δέχθηκαν τις περικοπές των κυβερνήσεων Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ πληρώνοντας με αβάσταχτες περικοπές την κρίση για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Εδώ φαίνεται και η μεγάλη χρησιμότητα του νόμου Κατρούγκαλου (ΣΥΡΙΖΑ) που από την πρώτη στιγμή την καταγγείλαμε μαζί με το ταξικό εργατικό κίνημα.

 

Ανάμεσα σε άλλα ο νόμος αυτός ενδυνάμωσε και νομιμοποίησε τις προηγούμενες περικοπές και άνοιξε το δρόμο για μειωμένες συντάξεις στους σημερινούς και μελλοντικούς εργαζόμενους.

Ταυτόχρονα η εξέλιξη με τον κ. Κατρούγκαλο 6 χρόνια μετά την ψήφισή του καταρρίπτει τον μύθο του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτός δεν έκοψε τάχα τις συντάξεις και πως αποκατέστησε αδικίες που είχε το σύστημα.

Η αλήθεια είναι ότι στο εξής η μέση κύρια σύνταξη των νέων συνταξιούχων θα διαμορφώνεται κάτω και από τον κατώτερο μισθό, ενώ η καθήλωση των μισθών όλη την προηγούμενη δεκαετία μαζί με την εκτίναξη της υποαπασχόλησης και τη ευελιξίας αλλά και με την διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα, τον δε πληθωρισμό να καλπάζει, προδικάζουν ακόμη χαμηλότερες συντάξεις για τις επόμενες γενιές. Αυτό αποτυπώνει άλλωστε και η μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστό του Α.Ε.Π. σε βάθος χρόνου.

Η παραπέρα συρρίκνωση των συντάξεων, που εγγυάται το κράτος σε συνδυασμό με την μετατροπή του συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό, ανοίγει το δρόμο για επέκταση των ιδιωτικών συστημάτων ασφάλισης στο πλαίσιο των τριών πυλώνων.

Αλλά και για τη λεγόμενη «ενεργό γήρανση» (όπως την είχε αναφέρει η Ε.Ε. στην λευκή βίβλο) δηλαδή δουλειά μέχρι τον τάφο, την οποία πλασάρει η Ε.Ε. ως απάντηση στο δημογραφικό πρόβλημα και στο δημοσιονομικό βάρος όπως αντιλαμβάνονται η εργοδοσία και το κράτος το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς συντάξεις.

Πάνω σε αυτή την πραγματικότητα πατάει σήμερα η κυβέρνηση της Ν.Δ. για να πάει την επίθεση στην ασφάλιση ένα βήμα παραπέρα, όπως ακριβώς προβλέπει το σχέδιο Πισσαρίδη με την ιδιωτικοποίηση των επικουρικών συντάξεων που οι βάσεις της τέθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ.

Πάνω λοιπόν σ’ αυτά τα ερείπια ετοιμάζονται να στήσουν τους πύργους του τζόγου με τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων να τροφοδοτούν τα παιχνίδια του κέρδους και τα κοράκια των αγορών.

Η μετατροπή των ασφαλισμένων σε επενδυτές είναι η νέα προπαγανδιστική καραμέλα με την οποία η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις επιχειρούν να παγιδεύσουν τις νέες γενιές. Αλλά ο τζόγος δεν είναι ούτε εγγύηση για τα γηρατειά, ούτε ελπίδα για το μέλλον των εργαζομένων. Είναι άπειρα τα παραδείγματα απ’ όλο τον κόσμο που δείχνουν τους κινδύνους για τους ασφαλισμένους από τα κεφαλαιοποιητικά και συνταξιοδοτικά συστήματα (Η.Π.Α., Αγγλία, Καναδάς κ.λπ.). Επειδή ακριβώς αποτελούν πηγή κέρδους για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και ασφαλιστικά μεγαθήρια.

«Νομίζω ότι αυτός ο περιβόητος νόμος Κατρούγκαλου είναι ίσως από τους πιο παρεξηγημένους νόμους στη χώρα και από αυτή την έννοια ο ίδιος ο Κατρούγκαλος έχει αδικηθεί. Διότι το γεγονός ότι είχαμε ένα ασφαλιστικό σύστημα μη βιώσιμο δεν μπορεί να διαψευσθεί από κανέναν. Είναι αδιαμφισβήτητο. Άρα, αργά ή γρήγορα μια μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα θα έπρεπε οποιαδήποτε κυβέρνηση να την κάνει, ανεξαρτήτως αν είχαμε ή δεν είχαμε τρόικα».

Αυτά έλεγε τις προάλλες σε συνέδριο για την Υγεία ο κ. Τσίπρας.

Παρεξηγημένος λοιπόν ο πιο αντιδραστικός νόμος για την ασφάλιση που καταδίκασε παλιούς και νέους συνταξιούχους σε συντάξεις πείνας.

Αδικημένος ο υπουργός τον οποίο οι συνταξιούχοι δίκαια ονόμασαν «Ψαλιδοχέρη». Και το ακόμα πιο σημαντικό. Η ομολογία ότι είχαμε – δεν είχαμε τρόικα, οι ανατροπές έπρεπε να νομοθετηθούν μαζί με αναμασήματα περί βιωσιμότητας που είχαν κάνει σημαία η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Μέσα σε λίγες γραμμές αποτυπώθηκε όλη η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για το ασφαλιστικό, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της στρατηγικής της Ε.Ε. και της πολιτικής όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων. Γι’ αυτό άλλωστε η Ν.Δ., όταν ήρθε στην κυβέρνηση, σεβάστηκε ως ιερό ευαγγέλιο το νόμο Κατρούγκαλου και τον εφάρμοσε μετά βαΐων και κλάδων, αφού αποτελεί ένα από τα βάθρα της κοινής αντιλαϊκής πολιτικής τους στις συντάξεις. Αν θέλει ο κ. Τσίπρας να επιβεβαιώσει πόσο παρεξηγημένος και πόσο αδικημένος είναι ο νόμος του και ο υπουργός του, ας ρωτήσει τους χιλιάδες συνταξιούχους που στις 24 Ιούνη διαδήλωσαν ξανά σε πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα.

Γι’ αυτό ο αγώνας μας για αυξήσεις στις συντάξεις και αναπλήρωση όλων των απωλειών μας, για μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, για σύγχρονους όρους δουλειάς, αμοιβής, ασφάλισης και συνταξιοδότησης, είναι σήμερα αναγκαίο να αγκαλιαστεί ακόμα περισσότερο από τους εργαζόμενους, κυρίως τους νέους, τους μικρομεσαίους, τους αγρότες και τους συνταξιούχους για να ανατρέψουμε αυτή τη βάρβαρη πολιτική που οδηγεί στη φτωχοποίηση των λαϊκών νοικοκυριών.