Η περίπτωση Σπύρου Διαμαντόπουλου εμπίπτει στην κατηγορία των ουρανοκατέβατων διεκδικητών του Δημαρχιακού θώκου.

Νεαρός ων, ενεφανίσθη στο πολιτικό σκηνικό ως εκλεγμένος για πρώτη φορά με τον επίσης νεαρό και άγνωστο Καραπάνο, ο οποίος τον τοποθέτησε Αντιδήμαρχο. Άρα μισθός κανονικά.

Μετά 2 χρόνια απομακρύνεται από τον Δήμαρχο, κραυγάζοντας πως δεν έφταιγε αυτός αλλά ο Δήμαρχος.

Στις επόμενες εκλογές μεταπηδά με ευκολία στο στρατόπεδο Κ. Λύρου (κόντρα στον μέχρι πριν λίγο Δήμαρχο και άμεσο συνεργάτη του), επανεκλέγεται και αναλαμβάνει και πάλι έμμισθη θέση Αντιδημάρχου. Ούτε εκεί τα βρίσκει και απομακρύνεται εκ νέου και από τον Κ. Λύρο.

 

Σήμερα μας ζητά επιτακτικά να τον ψηφίσουμε, ως την μόνη σίγουρη λύση και τον πλέον κατάλληλο Δήμαρχο.

 

Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Μέχρι την εμφάνισή του με τον Καραπάνο, δεν είχε την παραμικρή συνεισφορά στα δρώμενα του Μεσολογγίου. Κυττούσε μόνο την δουλειά του και καλά έκανε.

Σήμερα τι ακριβώς ζητάει από μας;

 

Να εμπιστευθούμε τις τύχες του ετοιμοθάνατου Δήμου μας σε έναν άνθρωπο που αποπέμφθηκε δύο φορές από ισάριθμους Δημάρχους; Κάποιο σοβαρό λόγο θα είχαν οι δεύτεροι να το κάνουν. Δεν διώχνεις έτσι ξαφνικά ένα πολύ κοντινό σου συνεργάτη (Αντιδήμαρχο), αν δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι.

 

Ο Σπύρος υποστηρίζει πως και στις δύο των περιπτώσεων έφταιγαν οι Δήμαρχοι. Και με τους δύο όμως εξετέθη ως υποψήφιος, ζήτησε και έλαβε ψήφο από τον λαό και από τους δύο έφυγε, δείχνοντας πολιτική ανωριμότητα και έλλειψη διορατικότητας στις επιλογές του (ποιον επιλέγει, δηλαδή, και γιατί να κατέλθει στον εκλογικό στίβο), πράγμα ανεπίτρεπτο για υποψήφιο Δήμαρχο. 

Μάλλον παραβιάζεται να ανελιχθεί, στάση που δείχνει μόνον υπέρμετρο και ανέδραστο εγωισμό. 

 

Έπειτα, ποια είναι η ιστορία του, η παρουσία του στα δρώμενα της πόλης; Είναι γνωστός μόνο από έναν αθλητικό σύλλογο, που ίδρυσε ο ίδιος. Εμπειρία πολιτική δεν έχει, δεν πρόλαβε ν’ αποκτήσει. Το να σε απομακρύνουν δε δύο διαφορετικοί Δήμαρχοι δείχνει ανικανότητα, ίσως ανάρμοστη συμπεριφορά, ίσως και κάτι άλλο (βοά η πολιτική πιάτσα αλλά τα στόματα δεν ανοίγουν επισήμως), που ποτέ δεν θα μάθουμε, αφού οι εξηγήσεις των δύο πλευρών είναι εντελώς αντιφατικές.

 

Προσφορά στην πόλη ανύπαρκτη. Σχέση με τον πολιτισμό, το βαρύ χαρτί του Δήμου μας, μηδενική. Στα τόσα χρόνια που δραστηριοποιούμαι στην πόλη, δεν τον είδα μια φορά να περνάει το κατώφλι του Τρικούπειου, ως απλός πολίτης.

 

Το ψυχρό, λοιπόν, συμπέρασμα θα μπορούσε να συνοψιστεί στα εξής: 4 χρόνια έμμισθες θέσεις και τώρα υποψήφιος Δήμαρχος για περισσότερα. Δεν το σκέφτεται κι άσχημα.

 

Δεν έχει εμπειρία δημόσιας Διοίκησης, δεν έχει προσφορά, δεν έχει πολιτική διαδρομή, έχει αρνητικό προηγούμενο ως εκλεγμένος.

Για ποιο λόγο να τον εμπιστευθούμε; 

Για να μάθει κι αυτός στο κεφάλι μας; 

Σίγουρα δεν χρειαζόμαστε τέτοιους να μας σώσουν.

 

Και μια προσωπική παρατήρηση. Ανήκει στους μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού υπάρξαντες μαθητές μου, που δεν με χαιρετούν στον δρόμο, σε πλήρη αντίθεση με τον ενθουσιώδη αδερφό του. Το κάνει τώρα τελευταία που είναι υποψήφιος κι αυτή η υποκρισία μ’ ενοχλεί…