Πλημμυρισμένα καταστήματα, βρεγμένα εμπορεύματα, κατεστραμμένος εξοπλισμός και στο πρόσωπο των ανθρώπων μια σιωπηλή αγωνία.
Μερικοί προσπαθούν ακόμα να απομακρύνουν τα νερά με σκούπες και κουβάδες, άλλοι κοιτούν ανήμποροι το μόχθο τους να χάνεται μέσα στη λάσπη.
Η κακοκαιρία μπορεί σιγά σιγά να κοπάζει, όμως το αποτύπωμά της είναι βαρύ. Στα πρόσωπα των ανθρώπων που κρατούν ανοιχτά τα μικρά τους μαγαζιά, εκείνων που παλεύουν κάθε μέρα να σταθούν όρθιοι, αποτυπώνεται σήμερα κάτι περισσότερο από κόπωση — μια βουβή θλίψη, μα και μια αξιοπρέπεια που δεν λυγίζει.