Οι φίλοι της «Διεξόδου» πολύτιμοι αρωγοί στο έργο της: ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

 

 

Φέτος  η «Διέξοδος» εισήλθε στο 27ο χρόνο λειτουργίας της. 

Στο δεύτερο τέταρτο του αιώνα με  αδιάλειπτη καθημερινή  λειτουργία του Πολιτιστικού της Οργανισμού. 

Ενός πολυδιάστατου και δυναμικού κοινωφελούς φορέα που δημιουργήθηκε από την  γενναιόδωρη προσφορά του ιδρυτή της η οποία  στη συνέχεια  «αγκαλιάστηκε» από πλειάδα φίλων που  την ενισχύουν  έκτοτε  με ποικιλότροπες χειρονομίες  αγάπης. 

Στη πορεία όλων αυτών των χρόνων, χωρίς  επιδοτήσεις ή υπαγωγή  σε οποιοδήποτε εθνικό ή ευρωπαϊκό πρόγραμμα, δημιούργησε  το γνωστό Ιστορικό Μουσείο «Διέξοδος», την ομώνυμη Πολιτιστική Βιβλιοθήκη που μετεξελίχθηκε σε Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιεράς Πόλεως, έναν Ξενώνα Τέχνης  και από εξαετίας  το πρώτο και μοναδικό Μουσείο Άλατος το οποίο  το 2024 σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία,  ανακηρύχθηκε  ως Μουσείο της Χρονιάς αποσπώντας το Βραβείο ΕΜΥΑ 2024 ενώ στη συνέχεια απέσπασε διεθνές βραβείο από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ του Ηνωμένου Βασιλείου ως Μουσείο Ακτιβισμού και από την Ακαδημία Αθηνών διάκριση «για την διατήρηση της μνήμης του βιομηχανικού παρελθόντος και την μετάδοση πολύτιμων γνώσεων σχετικών με το αλάτι». 

Και οι  τέσσερις  χώροι της «Διεξόδου»  κοσμούνται από  χιλιάδες αυθεντικά  έργα τέχνης και κειμήλια που προέρχονται από δωρεές  του δημιουργού της αλλά και  από προσφορές φίλων που στηρίζουν το πρωτόγνωρο, για τα ελληνικά δεδομένα, έργο  του Κοινωφελούς  αυτού Πολιτιστικού Οργανισμού.

Τα μέλη της «οικογένειας» της «Διεξόδου» συναισθανόμενα  το βάρος της αγάπης που εισπράττουν, ανά τετράμηνο  διατυπώνουν και δημόσια  τις, από καρδιάς, ευχαριστίες τους   δημοσιοποιώντας  τις δωρεές που δέχονται.  

Έτσι για άλλη μια φορά ενημερώνουν ότι  κατά το διάστημα  (Σεπτέμβριος – Οκτώβριος – Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2025) για την υποστήριξη των σκοπών της η «Διέξοδος»  με μεγάλη χαρά και συγκίνηση,  δέχθηκε νέες  χειρονομίες αγάπης  από φίλους  που, όπως και στο παρελθόν, έγιναν αθόρυβα,  απλόχερα και χωρίς σκοπιμότητες.

Συγκεκριμένα οι συλλογές των δύο Μουσείων της  εμπλουτίστηκαν από τις δωρεές των κ.κ.  Jean Guy Lathuiliere (Παρίσι) ο οποίος δώρισε δύο κορνιζαρισμένες φωτογραφίες της Αλυκής Τουρλίδας εκτυπωμένες με νιτρικό άργυρο και αλάτι Μεσολογγίου,  Δήμητρας Αϊβαλιώτου (Πάτρα), Ελπίδας Σαλούρου (Αθήνα), Γιώργου & Νατάσας Καλογεράκη (Μεσολόγγι), Βασίλη Κοκκινάκη (Αθήνα), Αμαλίας Μαυρομάτη (Μεσολόγγι), Σουζάνας Τέγα (Μεσολόγγι) και Βάσως Τερζοπούλου (Μεσολόγγι) οι οποίοι δώρισαν ασημένιες, ξύλινες, πορσελάνινες, κεραμικές και γυάλινες αλατιέρες, Γιώργου Γεωργιάδη (Μεσολόγγι) ο οποίος δώρισε έναν δίσκο γραμμοφώνου 78 στροφών που ηχογραφήθηκε το 1926 με το τραγούδι «Η Έξοδος του Μεσολογγίου», Αθανασίου Ζάννου (Μεσολόγγι) ο οποίος δώρισε το ασημένιο αναμνηστικό μετάλλιο  του ιδρυθέντος το 1893 «Παναιτωλικού Γυμναστικού Συλλόγου Μεσολογγίου», Ζαφείρη Καραχάλιου & Αρτέμιδος Βαμβουρέλη (Αθήνα) οι οποίοι δώρισαν το «ρόδον της ερήμου» προερχόμενο  από την αλυκή της Chott el Djerid της  Τυνησίας,  Διονυσίου Κρίκου (Μεσολόγγι) ο οποίος δώρισε μία ανάγλυφη χαλκογραφία του 1977 με θέμα την Έξοδο του Μεσολογγίου, Μαριάννας Μπελέκου (Μεσολόγγι) η οποία δώρισε μία  ελαιογραφία μεγάλων διαστάσεων  σε μουσαμά του τέλους του 19ου αιώνα με απεικόνιση του Ιωάννου του Θεολόγου,  Γιάννη Ξανθούλη (Αθήνα) ο οποίος δώρισε μία κορνιζαρισμένη ελαιογραφία –δική του δημιουργία.