Όταν στο ποδόσφαιρο κάποιος βαρέσ’ έναν άλλον, το λένε φάουλ.

Αν δε είναι και σκληρό, τότε το διαιτητής βγάν’ κίτριν’ ή κόκκιν’ κάρτα ανάλογα.

Θ’ αρχίσω κι εγώ μ’ φαίνεται να μοιράζω κάρτες. Κυκλοφόρ’σε στα μίντια (έσκισα, ε) ένα πρόγραμμα επισκέψεων τ’ κόσμ’ στ’ γιορτή τ’ νέου Δεσπότ’. Τι να σ’ πω, μανούλα μ’; Δεν είχα κατά πού να κάμω, μόλις το διάβασα! Τι είναι ο Δεσπότ’ς να βγάν’ πρόγραμμα για τ’ γιορτή τ’; Σελέμπριτυ; Αυτοίν’ μόνο ανακοινών’νε γιορτές, γενέθλια, γάμ’ς, για ν’ ασχολείται ο κόσμος.

Να βάλουμε λοιπόν τα πράματα στ’ σειρά! Χάρ’καμε όλ’ επειδή ο νέος Δεσπότ’ς είναι νέος άνθρωπος και έδ’ξε μεγάλ’ όρεξ’ με το που ’ρθε στο Νομό μας. Δεν έχ’ στασσιό και γυρνάει παντού. Και σόσιαλ έφκιασε και καλά έκανε, γιατί πρέπ’ να παρακολουθεί και τ’ν τεχνολογία και να ’χ’ απήχησ’ και στο νέο κόσμο, μπα και τ’ς φέρ’ κοντά στ’ν εκκλησία.

Φαίνεται όμως πως λοξοκ’τάει, έχ’ μια ιδιαίτερ’ προτίμησ’ κατά Αγρίνιο μεριά κι αυτό δεν είναι καλό για τ’ν εικόνα τ’, να δεχτεί τον κόσμο 3 φορές στ’ Αγρίνιο και μία στο Μ’σολόγγ’. Σχολιάστ’κε άσχημα που έκανε ένα σωρό επίσημες ενθρονίσεις (δώμ’ κι εμένα, μπάρμπα). Δεν έχ’ ματαγίν’ τέτοιο γεγονότο ποτέ, σε καμία πόλ’ τ’ς Ελλάδος. Οι επίσημες τελετές γίνονται πάντα στ’ν πρωτεύουσα τ’ Νομού, το Μ’σολόγγ’, κι αυτό δεν αλλάζ’. Προσπάθειες έχ’νε γίν’ πολλές από πολλούς για ν’ αλλάξ’ αλλά δεν τα καταφέρανε.

Ελπίζουμε να μην έχ’ δεύτερες σκέψεις πίσω απ’ αυτές τ’ τ’ς ενέργειες.

Θ’μάμαι παλιά το λεβέντ’, το Θεόκλητο, π’ άν’γε τ’ς πόρτες τ’

Δεσποτικού στ’ γιορτή τ’ κι ερχότανε κόσμος μιλιούνια να τ’ πει χρόνια πολλά από ολόκληρο το Νομό. Όλ’ τ’ μέρα δεχότανε ευχές και ήτανε πάντα παρών, χωρίς να κουραστεί. Τα αυτοκίνητα εκείν’ τ’ μέρα κάνανε ουρές σ’ ολόκληρο το Μ’σολόγγ’. Θ’μάμαι επίσης πως παρήγγελ’νε και τ’ φκιάνανε ειδικά μπακλαβαδάκια από ζαχαροπλαστείο τ’ Αγρινίου, για να κερνάει τον κόσμο. Δεν πήγε όμως ποτέ εκεί να δεχτεί ευχές. Μόνο εδώ, στ’ν έδρα τ’ς Μητροπόλεως.

Δεν μιλάω καθόλ’ για το σ’χωρεμένο τον Κοσμά, γιατί αυτ’νού δεν τ’ αρέσανε αυτά. Δεν ήταν κοινωνικός από επιλογή τ’.

Δέσποτα μ’, να τα προσέχ’ς αυτά, στο λέω σα μάνα σ’. Τον κόσμο μπορεί να τονε λέτε ποίμνιο, κοπάδ’ δηλαδή, αλλά κάτ’ τέτοια τα βλέπ’ και τα χρεών’. Μη παίειζς το παιχνίδ’ των πολιτικών. Αυτοί μόνο το τομάρι τ’ς κ’τάνε. Εσύ είσαι άνθρωπος τ’ Θεού και τέτοιος να μείν’ς, άμα θέλ’ς να σ’ αγαπάει ο κόσμος και να μη σε συγκρίν’ μ’ αλλ’νούς.

Να ’σαι πολύχρονος και ορεξάτος για όλη σ’ τ’ ζωή…